نسبت کمر به باسن

نسبت کمر به باسن و سطح خطر قلبی‌عروقی خود را بر اساس دستورالعمل‌های WHO محاسبه کنید.

نتیجه فوری در مرورگر اجرا می‌شود

WHO فرمول‌ها

ریسک پایین≤0.90≤0.80
ریسک متوسط0.91–0.950.81–0.85
ریسک بالا0.96–1.000.86–0.90
ریسک خیلی بالا>1.00>0.90

چگونه استفاده کنیم؟

  1. 1
    کمر و باسن را اندازه بگیریدکمر را در باریک‌ترین نقطه (بالای ناف) و باسن را در پهن‌ترین نقطه اندازه بگیرید.
  2. 2
    اندازه‌گیری‌ها را وارد کنیددور کمر و دور باسن را به سانتیمتر وارد کنید.
  3. 3
    سطح خطر را بخوانیدنسبت کمر به باسن و دسته خطر قلبی‌عروقی آنی نمایش داده می‌شود.

سؤالات متداول

نسبت کمر به باسن چیست؟
WHR = دور کمر ÷ دور باسن. پیش‌بینی‌کننده بهتری برای خطر قلبی‌عروقی نسبت به BMI است.
آستانه‌های WHO چیست؟
خطر پایین — مردان ≤۰.۹۰، زنان ≤۰.۸۰. خطر خیلی بالا — مردان >۱.۰۰، زنان >۰.۹۰.
چرا جنسیت اهمیت دارد؟
مردان و زنان چربی را به شکل‌های متفاوتی توزیع می‌کنند، به همین دلیل WHO آستانه‌های جداگانه‌ای دارد.

محاسبه نسبت کمر به لگن و تفسیر خطر

ابزار نسبت کمر به لگن یا WHR با دو اندازه ساده کار می‌کند: دور کمر و دور لگن. کاربر هر دو مقدار را وارد می‌کند و جنسیت را انتخاب می‌کند. اگر یکی از اعداد خالی، صفر یا منفی باشد، محاسبه انجام نمی‌شود. فرمول اصلی، دور کمر تقسیم بر دور لگن است و نتیجه با دو رقم اعشار نمایش داده می‌شود. برای نمونه، اگر دور کمر ۸۰ و دور لگن ۱۰۰ باشد، نسبت برابر ۰٫۸۰ می‌شود. این شاخص توزیع چربی مرکزی را بهتر از وزن تنها نشان می‌دهد، زیرا دو نفر با وزن مشابه ممکن است شکل بدن و تجمع چربی شکمی متفاوتی داشته باشند.

در این صفحه، تفسیر خطر بر اساس جنسیت انجام می‌شود. برای مردان، نسبت ۰٫۹۰ یا کمتر در گروه پایین قرار می‌گیرد، بالاتر از ۰٫۹۰ تا ۰٫۹۵ متوسط، بالاتر از ۰٫۹۵ تا ۱٫۰۰ بالا و بیشتر از ۱٫۰۰ بسیار بالا نمایش داده می‌شود. برای زنان، نسبت ۰٫۸۰ یا کمتر پایین، بالاتر از ۰٫۸۰ تا ۰٫۸۵ متوسط، بالاتر از ۰٫۸۵ تا ۰٫۹۰ بالا و بیشتر از ۰٫۹۰ بسیار بالا در نظر گرفته می‌شود. ابزار همین برچسب را همراه با رنگ متفاوت نشان می‌دهد تا تفسیر سریع‌تر باشد. این آستانه‌ها برای آگاهی عمومی مناسب‌اند، اما جایگزین ارزیابی کامل پزشکی نیستند.

دقت اندازه‌گیری در WHR بسیار مهم است. دور کمر باید در نقطه‌ای ثابت و با متر نرم اندازه‌گیری شود، معمولاً اطراف باریک‌ترین بخش تنه یا نزدیک ناف، بسته به روش انتخابی. دور لگن نیز باید از پهن‌ترین بخش باسن گرفته شود. متر نباید پوست را فشار دهد و اندازه‌گیری بهتر است در حالت ایستاده و پس از بازدم طبیعی انجام شود. اختلاف چند سانتی‌متری در اندازه‌گیری می‌تواند نسبت را از یک گروه به گروه دیگر ببرد، به‌ویژه وقتی عدد نزدیک مرزهاست. بنابراین اگر نتیجه غیرمنتظره است، اندازه‌گیری را دوباره و با روش یکسان تکرار کنید.

نسبت کمر به لگن فقط یک شاخص است. برای ارزیابی دقیق‌تر، باید آن را کنار BMI، دور کمر، فشار خون، قند خون، چربی خون، سابقه خانوادگی، سن، سطح فعالیت و وضعیت عمومی بدن دید. در افراد باردار، پس از زایمان، ورزشکاران، افراد با تغییرات بدنی خاص یا کسانی که بیماری دارند، تفسیر ممکن است متفاوت باشد. اگر نسبت شما در گروه بالا یا بسیار بالا قرار گرفت، به معنی تشخیص قطعی بیماری نیست، اما می‌تواند نشانه‌ای برای توجه بیشتر به سبک زندگی و مشورت با متخصص باشد. این ابزار برای پایش ساده و مقایسه روند اندازه‌ها طراحی شده است، نه برای صدور حکم پزشکی.

نظرات